Η οξεία και η χρόνια κνίδωση είναι συχνές καταστάσεις που μπορεί να προκληθούν από μεγάλη ποικιλία εκλυτικών παραγόντων.
Η κνίδωση διακρίνεται σε διάφορους τύπους όπως η Αυθόρμητη κνίδωση (οξεία ή χρόνια), η Κνίδωση από φυσικά αίτια, όπως ψύχος, θερμότητα, παρατεταμένη πίεση ή έκθεση στον ήλιο, η Τεχνητή κνίδωση / δερμογραφισμός, το Αγγειοοίδημα από δονήσεις και άλλες μορφές, όπως κνίδωση από νερό, χολινεργική κνίδωση, από επαφή ή μετά από σωματική άσκηση.
Το σιτευτικό κύτταρο αποτελεί το κύριο κύτταρο-κλειδί στην αιτιοπαθογένεια της κνίδωσης. Η αποκοκκίωση των σιτευτικών κυττάρων μπορεί να συμβεί μέσω: Μηχανισμού εξαρτώμενου από IgE,Μηχανισμού εξαρτώμενου από το
συμπλήρωμα, Μηχανισμού με IgG αυτοαντισώματα και Μη ανοσολογικού μηχανισμού.
Δεδομένου ότι τα αίτια της κνίδωσης είναι πολλά, η ταυτοποίηση και απομάκρυνση ή περιορισμός του αιτιολογικού παράγοντα (π.χ. φάρμακα, τροφές, λοιμώξεις) αποτελεί το πρώτο βήμα στη διαχείρισή της.
Η θεραπεία εκλογής είναι τα H1-αντιισταμινικά, κυρίως δεύτερης γενιάς. Σε πιο σοβαρές ή ανθεκτικές περιπτώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυκλοσπορίνη, καθώς και διαχείριση άγχους και διαιτητικοί περιορισμοί όταν ενδείκνυνται.